Door Ingrid Smits
Na een feestje zou Rudy de zwaar beschonken Gerald hebben uitgekleed en misbruikt. “Ik had alle kans”, zegt de verdachte bij de rechter. “Maar ik heb het niet gedaan.”
Welles. Nietes. Het is een klassieke zedenzaak, deze ochtend in de Dordtse rechtbank. Het woord van Gerald tegen dat van Rudy. Over één ding zijn ze het eens: ze waren in juli vorig jaar samen op een feestje. Maar over wat er daarna gebeurde lopen de verhalen verre van parallel.
Gerald zegt dat hij op uitnodiging van Rudy nog even mee ging naar diens huis. Hij had flink wat gedronken en kreeg een black out. Toen hij weer bij zijn positieven kwam, lag hij naakt op bed en zat Rudy in zijn blootje boven op hem. Met een erectie. “Ik voelde zijn stijve langs mijn billen gaan.”
Helemaal niet waar, beweert Rudy. “Gerald ging kotsen en had zichzelf vervuild. Daarom heb ik hem uitgekleed en onder de douche gezet. Hij was ook gevallen en klaagde over pijn. Ik heb toen zijn onderrug gemasseerd. Dat was alles.”
Verdachte is boos
Gerald is deze ochtend niet in de rechtszaal. Hij heeft een advocaat gestuurd om hem te vertegenwoordigen. Verdachte Rudy is er wel. Hij draagt een grijze broek en een geblokt overhemd, en is zichtbaar verbolgen over wat Gerald bij de politie over hem heeft gezegd. “Ik ken hem via mijn nicht. Hij heeft een drankprobleem. Tien jaar geleden was dat ook al zo. Toen vroeg hij me in een dronken bui twee keer of ik hem wilde pijpen. Maar ik doe dat niet. Ik ben geen homo.”
De rechter confronteert Rudy met een appje, dat hij na de avond in juli aan Gerald stuurde. “Daarin zegt u: we hebben lekker gekust.”
Rudy: “Dat was om hem te stangen.”
De rechter: “U zegt ook: je kon niet meer op je benen staan, maar je genoot intens.”
Rudy: “Ook dat was om te stangen.”
De rechter: “Had u die avond een stijve?”
Rudy: “Nee.”
De rechter: “En uw kleding, had u die uitgetrokken?”
Rudy: “Nee.”
Kras op mijn ziel
Gerald laat via zijn advocaat een verklaring voorlezen. “Ik ben enorm geschrokken van wat er is gebeurd. Er is sprake van schaamte en van verdriet. Waarom heb je die nacht geen taxi voor me gebeld? Je hebt genomen wat je wilde, zonder toestemming van de ander. Het is voor altijd een kras op mijn ziel.”
Rudy is er niet van onder de indruk. “Gerald moet de drank laten staan”, reageert hij. “Dat probeer ik hem al tijden bij te brengen. Hij was die avond zo dronken dat ik alle kans had om hem te misbruiken. Maar ik heb het niet gedaan.”
“Bij zedenzaken zijn er bijna nooit getuigen”, zegt de officier van justitie. “We moeten het hebben van steunbewijs. In dit geval zijn dat de appjes, waarin de verdachte de seksuele handelingen niet ontkent. De aangever was ernstig onder invloed en niet meer in staat om zijn wil te bepalen. Ik acht aanranding wettig en overtuigend bewezen.”
Tegen Rudy wordt een taakstraf geëist van dertig uur.
‘Geen blote penis’
Rudy’s advocaat kan zich daar niet in vinden. Hij vindt de aangifte van Gerald niet betrouwbaar. “Hij heeft flink wat gaten in zijn geheugen over de bewuste avond.” En het steunbewijs? Dat is onvoldoende, meent de raadsman. “Er is geen enkel bewijs van een blote penis. En het wegmasseren van pijn is geen seksuele handeling.” Rudy zou daarom moeten worden vrijgesproken.
In zijn laatste woord houdt Rudy vol dat hij geen dader is. “Ik heb Gerald geholpen en dat wordt mij nu aangerekend. Maar hij is niet het slachtoffer. Dat ben ik.”
Het vonnis
Het welles-nietesverhaal pakt voor Rudy gunstig uit. Hij wordt vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. De officier van justitie heeft twee weken de tijd om in hoger beroep te gaan. “Daar ga ik over nadenken”, zegt ze.
Volg ons ook op ons WhatsApp kanaal: https://whatsapp.com/channel/0029VaoRvYF6rsQtr0tBRu3u
Dit bericht verscheen eerder bij onze mediapartner Rijnmond.