Door Ingrid Smits
Noa (42) en zijn ex uit Ridderkerk zijn verwikkeld in een vechtscheiding. Zij pest hem met procedures. Hij maakt een filmpje waarin hij haar met de dood bedreigd. Bij de rechter zegt hij dat het woord ‘schieten’ heel anders was bedoeld.
Het is 10:30 uur. De rechter in Rotterdam loopt keurig op schema en is klaar voor de volgende zitting. De rechtszaal is goed gevuld, omdat er ook een schoolklas meekijkt. De officier, de griffier en de advocaat zijn er ook klaar voor. Alleen de verdachte ontbreekt. Waar is Noa, die zijn ex met de dood zou hebben bedreigd?
“Hij is onderweg, hij is er over een kwartier”, zegt zijn advocaat. Ze vraagt de rechter vriendelijk om een beetje uitstel, zodat haar cliënt erbij kan zijn. “Dat wil hij heel graag.”
Het verzoek brengt de rechter in een lastig parket, meldt Rijnmond. Hij heeft net een paar scholieren berispt, omdat die te laat waren. En nu is er dus een verdachte die óók niet op tijd is. De rechter kijkt bedenkelijk, maar wil de rotste niet zijn. “We wachten tot 10:45 uur”, zegt hij met een zucht.
| Opmerkelijke zaken In Opmerkelijke Zaken doet Ingrid Smits elke week verslag van een rechtszaak in de regio Rijnmond. Deze keer gaat het bij de politierechter in Rotterdam om ‘bedreiging tegen het leven gericht’. De naam Noa is gefingeerd. Hoe hij in werkelijkheid heet, is bekend bij de redactie. |
Het wordt 10:45. Geen Noa. Het wordt 10:55. Noa is er nog steeds niet. “Hij is nu bij de Erasmusbrug”, weet de advocaat te melden. De Rotterdamse rechtbank staat op de Kop van Zuid en heeft een metrostation pal voor de deur. Maar Noa blijkt lopend onderweg.
De rechter is het wachten beu. “We gaan beginnen.”
De officier van justitie staat op en vertelt waar Noa precies van verdacht wordt. Hij zou een filmpje hebben gemaakt en daarin zijn ex-vrouw hebben bedreigd met de woorden “Ik ga je schieten” en “Jij gaat je dochter verliezen.” Het filmpje is nooit verstuurd. Een van de kinderen zag het op Noa’s telefoon en vertelde erover aan haar moeder. Daarna werd er aangifte gedaan.
Interen op spaarcenten
Formeel zijn Noa en zijn ex nog een stel. Ze zijn verwikkeld in een vechtscheiding, waarbij Noa’s voormalige geliefde maar één ding zou willen: dat hij zijn vier kinderen nooit meer ziet. Volgens de advocaat spant de vrouw de ene juridische procedure na de andere aan en is wat ze vertelt lang niet altijd waar.
“Mijn cliënt zou bij haar in de tuin hebben gestaan en de banden van haar auto hebben lek geprikt. Maar dat is nooit bewezen. Meneer heeft zijn kinderen nu al maanden niet gezien. Dat valt hem zwaar. Hij heeft geen eigen huis meer. Ooit had hij een taxibedrijf, maar daarmee is hij gestopt. Hij heeft schulden en is aan het interen op zijn spaarcenten.”
Op zijn computer ‘bladert’ de rechter door het dossier. “Ik krijg een beeld van iemand die onthutst is”, zegt hij over Noa. “Maar ook iemand die fysiek kan worden. Meneer is eerder veroordeeld voor huiselijk geweld.”
Juist op dat moment stapt Noa de zaal binnen. Hij draagt een spijkerbroek en donsjack, en heeft ondanks het zonnige weer een mutsje op. “Sorry dat ik wat later ben”, zegt hij, terwijl hij zijn wollen hoofddeksel afzet. Zijn hoofd is kaal als een biljartbal.
Noa kijkt de zaal rond en ontwaart de schoolklas. De rechter legt uit wie de toehoorders zijn en voegt daaraan toe: “U bent niet zo’n mooi voorbeeld voor de jeugd.” Noa gaat zitten en steekt van wal over het filmpje. “Toen ik het opnam, had ik gedronken”, bekent hij. “Ik had het moeilijk. Ik deed het uit frustratie. Maar ik zou mijn ex nooit wat aandoen.”
De rechter wijst hem op de dreiging van het woord schieten. “U zei dat in het Berbers.”
“Ja”, zegt Noa. “En dan is de betekenis niet schieten, maar: aanpakken.”
De rechter: “En wat bedoelde u met: je gaat je dochter verliezen?”
Noa: “Ik had een filmpje van mijn ex gezien, waarin ze mijn dochter sloeg. Ik wilde zeggen: je gaat je dochter kwijtraken vanwege dat slaan.”
Leger des Heils
De rechter: “Weet u wat ik niet begrijp? Dat u geen hulp wilt van de reclassering.”
Noa, verongelijkt: “Die doen toch niks. Ik had urgentie aangevraagd voor een woning. Maar ik ben niet geholpen. Ik slaap nu bij anderen op de bank. Ik zou ook naar het Leger des Heils kunnen, maar dat wil ik niet.” Hij trekt een smerig gezicht. “Ik ga niet op zo’n kamer liggen, met al die mensen.”
De rechter: “U bent een beetje aan het mokken. Wanneer pak u zichzelf eens beet?”
Noa: “Daar ben ik mee bezig. Ik heb gesolliciteerd bij de DJI (de Dienst Justitiële Inrichtingen – red), maar daar kom ik niet binnen, want ik heb een strafblad.”
Noa schiet vol en zegt dat hij zijn vier kinderen mist. “Ze lijken te worden gehersenspoeld door hun moeder.”
Voordat de verdachte in de rechtszaal aankwam, had de officier van justitie al een straf geëist. Ze wil dat Noa twee jaar uit de buurt blijft bij zijn vroegere partner. Hij zou haar alleen mogen zien bij het ophalen of terugbrengen van de kinderen. Voor het dreigende filmpje zou hij twintig uur taakstraf moeten uitvoeren.
De advocaat ziet de zaken anders. Volgens haar was het filmpje ‘een emotionele ontlading’. “Meneer is wanhopig en heeft veel verdriet. Een wapen gebruiken, dat zou hij nooit doen.” Ze benadrukt nog eens dat het filmpje nooit verstuurd is en vindt dat Noa helemaal geen straf verdient. De verdachte heeft daar weinig meer aan toe te voegen.
| Het vonnis De rechter doet direct uitspraak. Hij acht bewezen dat Noa het filmpje heeft gemaakt. “De dreiging leek ook op haar gericht”, zegt hij over de ex.Toch hoeft Noa zich niet bij de reclassering te melden voor een taakstraf. Hij krijgt veertig uur voorwaardelijk. Voor de rest volgt de rechter de eis van de officier van justitie.”Ik hoop dat u zich dit gesprek later nog weet te herinneren”, zegt hij tegen Noa. “En dat u aanklopt bij de reclassering voor advies. Wat ik vanochtend gezien heb, is een verdrietige man.”Noa pakt zijn mutsje van tafel. Met betraande ogen verlaat hij de zaal. |
Dit bericht verscheen eerder bij onze mediapartner Rijnmond.
Volg ons ook op ons WhatsApp kanaal: https://whatsapp.com/channel/0029VaoRvYF6rsQtr0tBRu3u