Door Ingrid Smits
Drie jaar lang zouden Wout en Karin hun zoontje Joey hebben mishandeld. Buren waren daar zo bezorgd over dat ze een speciale appgroep begonnen over het gezin van nummer 15. Ook anderen sloegen alarm, onder meer over blauwe plekken, opsluiting in de gangkast en ducttape op Joey’s mondje.
Een hoogzwangere verdachte. Die kom je als rechtbankverslaggever niet vaak tegen. Maar vandaag is dat wel het geval. In de wachtruimte van de Dordtse rechtbank zit de 27-jarige Karin. Ze draagt een bril en heeft een donkerblond knotje in de nek. Haar handen rusten op een enorm bolle buik.
Kindje nummer vier blijkt in aantocht. En dat geeft de rechtszaak die op stapel staat een bijzondere lading. Want deze middag staat Karin, samen met haar partner Wout (26), terecht voor kindermishandeling. Buren maakten zich zoveel zorgen over het welzijn van de kleine Joey dat ze een speciale appgroep in het leven riepen: ‘Gezin nummer 15’. Een verwijzing naar het huisadres van Wout en Karin, ergens in een dorpje op Goeree-Overflakkee.
In Opmerkelijke Zaken doet Ingrid Smits elke week verslag van een rechtszaak in de regio Rijnmond. Deze keer gaat het bij de politierechter in Dordrecht om de mishandeling van een jongetje door zijn moeder en stiefvader. De namen Wout, Karin en Joey zijn gefingeerd. Hoe de betrokkenen in werkelijkheid heten, is bekend bij de redactie.
‘Probleemkind’
De twee verdachten moeten deze middag geduld hebben, want hun proces begint een uur te laat. De rechter biedt direct excuses aan voor het feit dat voorgaande zaken zo zijn uitgelopen. “Maar we zullen ook voor uw zaak echt de tijd nemen.”
Karin en Wout horen het uiterlijk onbewogen aan. Het is een houding die ze eigenlijk de hele rechtszaak handhaven. Over Joey, om wie het deze middag allemaal draait, wordt weinig warms gezegd. De advocaat van het koppel spreekt van ‘een probleemkind’.
Er komen wat voorbeelden voorbij. Joey heeft zijn zwangere moeder in haar buik getrapt. Hij heeft de kat te grazen genomen en zijn jongere broertje met een schoenlepel op z’n hoofd geslagen. In blinde razernij sloeg hij ook zijn slaapkamer aan gort. “Er was weinig meer heel”, zegt Karin.
Hartaanval en miskraam
Wout – rossig haar, bril – blijkt niet de biologische vader van het jongetje te zijn. Hij leerde Karin kennen toen Joey een peuter was. In 2023 kocht het stel een huis op Goeree-Overflakkee. Samen kregen ze daarna nog twee kinderen.
In het pand van zo’n 75 vierkante meter wonen ook nog twee honden en een kat. De rechter noemt de gezinssituatie ‘pittig’, omdat Karin en Wout allebei ook veel werken. Voor Karin waren de afgelopen jaren nog extra zwaar. Ze moest een operatie ondergaan, kreeg een hartaanval en een miskraam. Veel zorg kwam daardoor op de schouders van Wout terecht.
“Ik kan me voorstellen dat u in zulke omstandigheden wel eens uit uw slof schiet”, zegt de rechter.
“Ja”, zegt Wout, “maar niet op de manier zoals die nu in het dossier staat.”
Krijsen in de tuin
Al snel nadat het stel zich op het ‘eiland’ had gevestigd, hadden de buren hun bedenkingen bij de nieuwkomers. Want hummeltje Joey stond wel erg vaak te krijsen in de tuin. Hij mocht dan niet meer binnenkomen. Zijn geschreeuw ging de omwonenden door merg en been. “Hij is echt in paniek”, appten ze aan elkaar. Soms werd er een melding gedaan bij de politie.
Karin zegt dat hulpverleners haar het advies hadden gegeven om Joey buiten te laten afkoelen als hij niet meer voor rede vatbaar was. Zodra hij rustig was, mocht hij dan weer naar binnen. Voor de rest was er volgens de moeder weinig aan de hand.
Maar in het dossier staan andere waarnemingen. De rechter citeert weer wat berichtjes van de buren. “Horen jullie ook die ruzie weer? Hoe de stiefvader doet is niet oké.” En: “Zij (Karin – red.) sprak hem aan en zei dat hij het mannetje niet zo bang moest maken.”
Wout, die nogal binnensmonds praat, zegt opnieuw dat hij zichzelf niet in het geschetste beeld herkent. Karin zwijgt. Het is precies de houding die het Openbaar Ministerie (OM) haar verwijt: ze zou Joey onvoldoende hebben beschermd tegen de agressie van haar partner.
Levendige fantasie
Joey is een tijdje door een gastouder opgevangen. Ook zij maakte zich zorgen. De vrouw zag soms blauwe plekken op het kleine jongenslijfje. Of een gehavende bovenlip. Op een dag vertelde Joey haar ook dat hij werd opgesloten in de gangkast. Met ducttape op zijn mond. “Hij zegt dat hij pijn heeft als het plakband er vanaf wordt getrokken”, rapporteerde de gastouder.
Karin en Wout ontkennen dat ze Joey met plakband het zwijgen hebben opgelegd. De kleine had volgens hen een levendige fantasie. Die kapotte lip kwam namelijk helemaal niet doordat Wout hem met een stuk treinbaan had geslagen. Wout sloeg überhaupt niet, beweert hij.
Slaapwandelen
Wel klopt het dat de kleuter af en toe in de gangkast werd gezet. “Maar altijd kort”, zegt Wout. “Een paar minuten. De kastdeur ging ook nooit dicht. Joey kon ons zien en wij hem.”
Het koppel vertelt dat Joey ook wel in zijn slaapkamer werd opgesloten. “Dat was omdat hij soms slaapwandelde. We waren bang dat hij van de trap zou vallen.” Maar volgens de buren zat Joey ook overdag achter slot en grendel. Zo hoorden ze hem een keer een half uur schreeuwen dat hij eruit wilde, omdat hij naar de wc moest. “Ja”, reageert Wout, “dat is een keer gebeurd toen ik de honden aan het uitlaten was. Toen had ik hem even alleen gelaten.”
Vreemde schaafwond
De officier van justitie zegt dat niet alleen de buren en de gastouder zich ernstig zorgen maakten over Joey, maar ook zijn school. Joey zou regelmatig geen ontbijt hebben gekregen en had op een keer een vreemde schaafwond op zijn onderarm. Dat kwam doordat Wout een plaktatoeage had weggepoetst met een schuurspons.
De school ontdekte dat Joey soms pikte en vaak op een negatieve manier om aandacht vroeg. Van de gastouder kwam de informatie dat Joey na een periode van zindelijkheid plotseling weer in zijn bed ging plassen.
Buiten zinnen
“Een kind is kwetsbaar”, betoogt de officier in de opmaat naar haar strafeis. “Thuis had het voor Joey veilig moeten zijn. Maar volgens de buren was de stiefvader vaak buiten zinnen en wuifde de moeder alles weg.”
Dat Joey een fantast is, betwijfelt ze. “Hoe kan een kindje van zijn leeftijd nou weten dat het pijn doet als je ducttape verwijdert?” De officier vindt bewezen dat Wout en Karin de kleine Joey hebben mishandeld. Haar eis: voor allebei een taakstraf van tachtig uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden.
De advocaat van het stel vindt dat zijn cliënten onterecht worden weggezet als ‘sadistische ouders’. “Je kunt bedenkingen hebben bij het opvoedklimaat”, zegt hij. “Maar er is geen bewijs voor mishandeling. Wat er beweerd wordt, is tamtam.”
Hij benadrukt dat Karin en Wout hulpverlening hebben ingeschakeld en vindt een taakstraf onzinnig. “Deze mensen kunnen beter bij hun gezin zijn.”
Het laatste woord is voor de verdachten.
“We proberen Joey te begrijpen”, zegt Wout.
“We hebben nooit kwaad in de zin gehad”, zegt Karin.
Het vonnis
De rechter zit op een lijn met de advocaat van Wout en Karin. Ze concludeert dat er onvoldoende bewijs voor mishandeling is om het Flakkeese koppel te veroordelen. “Er zijn signalen”, zegt ze. “Maar niet genoeg om te stellen dat er opzettelijk is gehandeld.” De opvoedstijl die Wout en Karin hebben gehanteerd noemt ze wel ‘onhandig’.
Voordat ze afrondt wenst ze de twee veel sterkte. Ook komt ze nog even terug op het volle huis en de drukbezette agenda’s. Haar tip? “Maak het niet nóg ingewikkelder.”
Wout lijkt de hint naar verdere gezinsuitbreiding te begrijpen. “We houden het hierbij”, belooft hij voordat hij met de zwangere Karin weer afreist naar het huis op nummer 15.
Dit bericht verscheen eerder bij onze mediapartner Rijnmond.
Volg ons via Bluesky: https://bsky.app/profile/rtvp.bsky.social
Volg ons ook op ons WhatsApp kanaal: https://whatsapp.com/channel/0029VaoRvYF6rsQtr0tBRu3u