Column Peter de Liefde: Afghanistan

0
291

PAPENDRECHT – Ik wind me tegenwoordig niet zo snel meer op over de actualiteit en zeker niet tijdens mijn vakantie. Want ach, je wordt wat ouder en het meeste nieuws heb je in de één of andere vorm al eens eerder meegemaakt. Er is wel vaker een drummer van een beroemde band gestorven en we hebben het wel eerder meer dan een half jaar met een demissionair kabinet moeten doen.

Maar een week of twee geleden ben ik geschrokken. Niet zo zeer van de snelle machtsovername van de Taliban en de verschrikkelijke taferelen van mensen die wanhopig proberen het land te ontvluchten, nee, ik ben pas echt geschrokken van een reactie van onze eigen minister van Buitenlandse Zaken, Sigrid Kaag. Op de opmerking van een journalist dat Frankrijk en Engeland al twee maanden geleden begonnen zijn met evacueren was haar reactie namelijk, houdt u vast: “Ja, ik begrijp ook niet waarom die landen ons daar niet even over ingelicht hebben.” Pardon? Wat zegt u? Hoor ik dit echt?

Sorry maar dit is echt een reactie uit de categorie heel erg en dit komt nooit meer goed. Het is hetzelfde als wanneer iemand bij de overstromingen in Limburg zegt dat ze in Duitsland en België al zijn begonnen met pompen en hozen en dat je dan als Minister van Binnenlandse Zaken zegt ”O, nou dat hadden ze dan wel even mogen melden, als we dat geweten hadden, ja, dan waren wij ook wel gaan helpen.”

Is de reactie van Kaag misschien polyinterpretabel en heb ik het niet goed begrepen? Nou nee, volgens mij heeft de zin slechts de volgende mogelijke onderliggende betekenis: Het gaat er niet om mensen te helpen die in nood verkeren of gaan verkeren, maar het gaat erom dat we die mensen niet meer laten stikken dan andere landen. Het gaat dus eigenlijk om de bühne. Dat niemand naar ons kan wijzen met een vingertje en kan zeggen jullie zijn slechter dan de rest. Nou, mevrouw Kaag, dat zijn we dus wel. Nederland is dus wel slechter dan die andere landen.

Vroeger dacht ik dat dat gebrek aan empathie alleen aan de orde was bij zo’n kleine groep dorpelingen in Harskamp, ingegeven door onwetendheid. Wat de boer niet kent, dat mot ie niet. Maar nee, helaas begint het bij de leider van de Nederlandse politieke partij die redelijkheid en ethiek het hoogst in haar vaandel heeft staan. Bah, bah, bah.