Herman en Sandra stelen 52 flessen dure champagne uit zes supermarkten

0
94

REGIO – Het is een aanklacht die vragen oproept. Een duo, man en vrouw, steelt op één dag een hele lading bubbels van het luxe merk Piper-Heidsieck. Het gaat telkens om precies dezelfde fles in filialen van één en dezelfde supermarktketen. Wat dreef Herman en Sandra?

Eerst is Sandra* aan de beurt. Ze gaat zitten voor de rechter en kijkt gespannen. “Bent u zenuwachtig?”, vraagt de rechter. “Ja”, antwoordt de 45-jarige Sandra. “Het is ook niet leuk”, zegt de rechter begripvol.

Sandra heeft lang blond haar tot vlak boven haar ogen, draagt een blauwe trui, zit voorovergebogen in het beklaagdenbankje en tikt zenuwachtig met haar rechter gympie. Ze is bereid om te vertellen wat er is gebeurd.

“Hoe kwam u op het idee?”, vraagt de rechter aan Sandra. “Ik had het van horen zeggen op de camping. Ik kon de flessen verkopen voor de helft. Ik drink zelf niet eens.”

Met haar man Herman* smeedt ze een plan. “We googleden alle PLUS-supermarkten die bij elkaar zaten. We gingen in de auto van de één naar de ander.” Op hun notitieblok staan adressen geschreven. Ze beginnen op maandag 28 februari 2022 bij de PLUS in Delft en rijden dan naar het zuiden. Die dag stoppen ze bij zes winkels.

‘Rug tegen de muur’
Voor de rechter zit een verslagen vrouw. In Italië wilde ze een bedrijf opzetten, maar dat ging mis. Berooid kwam ze terug naar Nederland en woonde noodgedwongen met Herman en haar drie kinderen op een camping. Eén kind mag niet meer bij de vrouw wonen. Er is gedoe met haar ex. Dat doet haar veel pijn en ook door torenhoge schulden zag ze het niet meer zitten, vertelt ze. “Ik heb geen familie meer. We hadden niks, we stonden met onze rug tegen de muur.”

Het gaat in de kleine zaal van de Rotterdamse rechtbank eerst over de verdenking tegen Sandra. Herman komt hierna. In afwachting van zijn zaak zit hij op de gang.

“Het is zo stom”, zegt Sandra. “Had ik het maar niet gedaan. Maar ik wist het niet meer.” Ze bekent en dat lijkt ook het enige wat ze kan doen. Op de camerabeelden is duidelijk te zien hoe ze keer op keer literflessen van het verfijnde Franse champagnehuis Piper-Heidsieck (winkelprijs 35,99 euro) in haar boodschappentas stopt.

“Ik deed een paar flessen in mijn tas en legde dan mijn sjaal erover. Bij de kassa rekende ik een flesje water af. Ik had alleen nog een kwartje voor dat water. Bij het tanken reden we gewoon weg.” Soms koopt ze water die dag, een andere keer een blik knakworsten. Er gaat geen alarm af en tot zes keer toe kan ze met een zware tas vol flessen de winkel verlaten.

De totale buit van 52 flessen is bijna 1900 euro geweest, rekent de officier van justitie uit. “Dit was gewoon een strooptocht, omdat het zo veel was. Zes supermarkten!”

30 van de 52 flessen worden uiteindelijk teruggevonden. “We hebben er niet van gedronken”, zegt Sandra tegen de rechter.

Het beeld is somber, maar tegen het einde van de zitting klaart de sfeer wat op. Het gaat iets beter nu, vertelt Sandra. “We hebben hulp van de voedselbank, de gemeente en de schulphulpverlening. En Herman heeft werk.”

Wel mist ze haar kind vreselijk, maar heeft ruzie met haar ex. “Als ik terug moet naar de gevangenis, dan ben ik een slechte moeder en mag ik mijn zoon niet meer zien.” Een taakstraf uitvoeren is lastig, omdat ze chronisch ziek is. Een geldboete betalen eigenlijk onmogelijk.

Filiaalhouder over de gestolen flessen champagne
Dan is nu het moment voor Herman gekomen. Hij loopt de zaal binnen en gaat voor de rechter zitten. De vijftiger heeft halflang grijs haar en een baardje. “Ik ben fout, fout, fout geweest”, zegt hij meteen. “Ik heb de route gemaakt, wachtte in de auto op Sandra en hielp haar met inladen. Waarom de PLUS? Ik kwam op het idee toen ik een reclamefolder las. Ze hadden een actie met flessen champagne. Ik zag hoeveel ze waard waren.”

Voor de zaak van Herman zijn inmiddels meerdere mensen van de de bestolen supermarkten in de zaal komen zitten. Eén van de filiaalhouders heeft zijn werkkleding nog aan, inclusief zijn naambordje. Herman draait zich om naar hem. “Het spijt me. Ik zal dit niet meer doen. Meer kan ik er niet van maken.” De man reageert kort. “Okay, dat is duidelijk.”

De diefstal heeft de filiaalhouders hard geraakt. Sommigen zijn wel een dag bezig geweest met de afhandeling. Ze eisen honderden euro’s schadevergoeding. Het is een ongekende diefstal geweest voor hen, wordt duidelijk. Dat er zóveel wordt gejat, dat maken ze nooit mee. “Een van mijn collega’s was zo slim om op Marktplaats te kijken. Toen wisten we waar ze waren.”

Gearresteerd
Herman en Sandra lopen al snel tegen de lamp. De filiaalhouders hebben samen een app-groep. Eén van hen meldt ’s avonds dat zijn vak met Piper-Heidsieck is leeggestolen. De anderen gaan in hun winkel kijken en zien dat het mis is. Een wakkere bedrijfsleider die op vakantie is, ziet de berichten en kijkt op Marktplaats. Daar ziet hij tientallen flessen Piper-Heidsieck in de verkoop staan.

De bedrijfsleiders zijn woest. Het liefst zouden ze met de verkoper afspreken om hem ter plekke een pak rammel te geven. Maar het gezonde verstand wint. Ze stappen naar de politie in Spijkenisse. Die arrangeert een afspraak met Herman en Sandra. Als ze de flessen willen verkopen, valt het doek en worden ze gearresteerd. Sandra zit vervolgens maar liefst twaalf dagen vast en Herman vier. 22 flessen zijn dan al verkocht. De rest wordt in beslag genomen.

“Ik was een beetje dom. Je verzint de gekste dingen”, zegt Herman over de Marktplaats-deal. De bedrijfsleider met het naambordje zucht diep als hij dat hoort. Het lijkt een wanhoopsdaad geweest. Maar wel een waar de winkeliers veel last van hadden. De officier eist taakstraffen tegen Herman en Sandra en een reeks voorwaarden waaraan ze moeten voldoen in de toekomst. Ook vindt ze dat de supermarkten honderden euro’s schadevergoeding moeten krijgen voor alle ellende.

Dan wordt het onderzoek gesloten. Sandra en Herman zitten nu naast elkaar voor de rechter. Het is tijd voor het vonnis.

Het vonnis
“U veroorzaakt veel overlast”, zegt de rechter. “Ook voor mij als consument. Ik betaal hogere prijzen.” Hij veroordeelt beide verdachten tot 75 uur taakstraf. “Doet u die stommiteit nog één keer, dan gaat u de bak in. Ook al heeft u vier kinderen om voor te zorgen, daar ben ik duidelijk in.” Ook moeten ze de supermarkten honderden euro’s betalen en moeten ze zich voor gesprekken melden bij de reclassering en hulpverlening. “Het ga u goed, ik hoop u niet meer te zien”, eindigt de rechter. “Dankuwel”, zegt Sandra terug.

*De namen van de verdachten zijn gefingeerd. De redactie van Rijnmond kent hun ware identiteit.

Dit is een verhaal van Maurice Laparlière voor onze mediapartner Rijnmond.