Door Ingrid Smits
Robin heeft in de cel gezeten voor een dodelijk verkeersongeluk. Maar tot bezinning lijkt hij niet gekomen. In juni dit jaar jakkert hij met 200 kilometer per uur over de snelweg, op een plek waar hij 100 mag.
“Heeft u geen advocaat?”, vraagt de rechter, kort nadat Robin voor hem is gaan zitten. “Nee”, klinkt het zonder verdere uitleg. Robin blijkt geen prater. Hij spreekt zacht en mompelend, en blijft op flinke afstand van de microfoon.
De zelfverklaarde autoliefhebber draagt donkere sneakers, een beige broek en een overhemd in dezelfde kleur. Zijn zwarte haar heeft hij bijeengebonden in een knotje.
Op 4 juni van dit jaar reed hij rond 23:00 uur op de A16 bij Bergschenhoek. Een plek waar 100 de limiet is. Robin had er lak aan en trapte het gaspedaal flink in. Een snelheidsmeter langs de weg registreerde 200 km per uur. “Roekeloos”, noemt de rechter Robins rijgedrag. Korzelig: “Dit is goed afgelopen. Maar er hadden opnieuw doden kunnen vallen.”
In Opmerkelijke Zaken doet Ingrid Smits elke week verslag van een rechtszaak in de regio Rijnmond. In de meeste gevallen is dat bij de politierechter, maar deze zaak speelt bij de kantonrechter, die overtredingen als te hard rijden, geluidsoverlast en openbare dronkenschap afhandelt.
De naam van de verdachte is gefingeerd. Hoe hij in werkelijkheid heet, is bekend bij de redactie.
Meer dan drie keer zo hard
Zes jaar geleden heeft Robin in de nachtelijke uren iemand doodgereden. Hij kon destijds de slaap niet vatten en stapte in zijn opgevoerde Opel Astra. Om zijn hoofd leeg te maken, zei hij tijdens de rechtszaak.
Robin was net gescheiden en had forse schulden. Met zijn favoriete muziek vanuit de speakers racete hij over de A13, waar tussen Delft en Rotterdam Airport net een ongeluk was gebeurd. Een van de betrokken wagens stond midden op de weg. Matrixborden gaven ter waarschuwing het getal 50 aan. Robin was er blind voor en reed meer dan drie keer zo hard.
Plots kwam de gestrande auto in zijn blikveld. Robin gaf een ruk aan het stuur en vloog met een snelheid van 168 kilometer per uur af op een 37-jarige man, die net was uitgestapt om bij het ongeluk te helpen. Het slachtoffer – vader van twee jonge kinderen – was kansloos en stierf ter plekke.
Belachelijk
In 2022 werd Robin door de rechter veroordeeld tot acht maanden celstraf, waarvan vier voorwaardelijk. Ook raakte hij zijn rijbewijs voor drie jaar kwijt. Van het fatale ongeluk heeft hij spijt, zegt hij. “Ik moet het elke dag met me meedragen. Het is niet zo dat ik er niks van heb geleerd.”
De rechter reageert sceptisch. “U had uw rijbewijs nog geen jaar terug. En nu zien we dit weer, op een van de drukste snelwegen van het land. Ik snap er niks van.”
“Ik ben stomverbaasd dat u hier weer zit”, zegt ook de officier van justitie. “U reed honderd kilometer te hard. Niet vijf of tien. Ik vind dat belachelijk.”
De sfeer in de rechtszaal is ijzig.
Rijbewijs nodig
De officier vraagt Robin of hij een boete van 2500 euro zou kunnen betalen. Het antwoord is ‘nee’. “En een taakstraf? Zou u die kunnen uitvoeren?”
Robin: “Dat moet ik dan regelen met mijn werk.”
De officier: “Een taakstraf moet u binnen twaalf maanden uitvoeren. Dat hoeft niet in één keer.”
Robin probeert voor zichzelf te redden wat er te redden valt. “Het was dom”, zegt hij. “Ik had het niet moeten doen.” Zijn rijbewijs? Dat is hij na de jongste snelheidsovertreding kwijtgeraakt. Vergeefs heeft hij geprobeerd om dat weer terug te krijgen. “Ik heb het nodig voor mijn werk.”
Coulissen
Wat de officier van justitie betreft krijgt Robin zijn rijbewijs zeker nog niet terug. Ze eist zeven maanden ontzegging van de rijbevoegdheid en een taakstraf van tachtig uur.
Het laatste woord is zoals altijd aan de verdachte. Die heeft opnieuw niet veel tekst. “Het was dom”, herhaalt hij. “En die taakstraf wil ik wel doen.”
De rechter komt niet meteen met zijn uitspraak, maar trekt zich even terug in de coulissen. Hij vraagt iedereen even te wachten op de gang.
Het vonnis
Na een minuut of tien komt de kantonrechter met zijn vonnis. “Ik vind de eis van de officier te licht”, zegt hij op strenge toon. Robin krijgt geen tachtig, maar honderd uur taakstraf en mag een jaar lang niet autorijden.
De wegpiraat reageert gelaten. “Oké” is het enige dat nog uit zijn mond komt.
“U kunt gaan”, zegt de rechter.
Zonder groet verlaat Robin de zaal.
Dit bericht verscheen eerder bij onze mediapartner Rijnmond.
Volg ons via Bluesky: https://bsky.app/profile/rtvp.bsky.social
Volg ons ook op ons WhatsApp kanaal: https://whatsapp.com/channel/0029VaoRvYF6rsQtr0tBRu3u