Door Ingrid Smits
Cocky* heeft een kort lontje, zeker als ze gedronken heeft. Een man die haar een voordelig energiecontract wil aanbieden, krijgt een vuistslag als antwoord. Precies in de lichaamszone die voetballers bij een vrije trap zo graag beschermen. Bij de rechter heeft Cocky heel wat uit te leggen.
Met een pak wijn in de hand zwalkt Cocky op 5 februari 2025 door het centrum van Dordrecht. Om haar heen hangt een walm van alcohol. Op aanspraak zit ze niet te wachten en op vragen van een verkoper al helemaal niet.
Wanneer een man met het logo van een energiemaatschappij op z’n jasje op haar afstapt, gaat het mis. Cocky geeft hem een klap op zijn arm en haalt daarna uit met haar vuist. Bam! Recht in zijn kruis. Kermend zakt de man in elkaar. Hij was net herstellende van een liesbreukoperatie.
‘Ik maak je kapot’
Ook bij de kassa van een grote elektronicawinkel zet Cocky die dag de boel op stelten. Ze wil een nieuwe telefoon. Met korting, want ze heeft tenslotte een Dordt Pas. Als dat pasje haar niet het gewenste voordeel oplevert, maakt ze discriminerende opmerkingen naar de man achter de kassa. Een beveiliger die ingrijpt, moet het eveneens ontgelden. Cocky zegt dat ze een telg is uit een berucht geslacht. “Ik maak je kapot”, schreeuwt ze. “Mijn familie schiet je dood. Ik laat je doorzeven.”
De Dordtse wordt afgevoerd in een politiebusje. Ze is het daar niet mee eens en laat dat merken ook. Een agent die haar in bedwang probeert te houden, krijgt te horen dat hij een ‘kankergek’ is. Op het bureau weigert Cocky daarna een bloedtest die zou kunnen uitwijzen hoe hoog haar alcoholpromillage is.
Aan de rechter heeft de Dordtse vandaag heel wat uit te leggen.
Cocky moet vroeg op. Want de rechtszaak staat gepland om 09:00 uur. De verdachte had in haar woonplaats kunnen blijven, want in Dordrecht staat een fraaie rechtbank. Maar: de processenplanner heeft Rotterdam geprikt. Daar, op de Kop van Zuid, blijft het voor Cocky gereserveerde stoeltje deze morgen leeg.
“Waarom is uw cliënt er niet?”, vraagt de rechter aan haar advocaat. “Op dit tijdstip al in Rotterdam zijn, is voor haar geen haalbare kaart”, zegt de raadsvrouw. Ze verdedigt Cocky al jaren en noemt haar ‘een kwetsbare vrouw’.
“Er zijn op alle gebieden zorgen”, beaamt de officier van justitie. “En hulpverlening komt niet op gang, want mevrouw werkt nergens aan mee.”
Touwtje uit de brievenbus
Cocky wordt verdacht van meer zaken dan verbaal en fysiek geweld. In haar huis zijn ook spullen aangetroffen die daar volgens de politie helemaal niet hoorden. Het ging om laptops, koffers met duur gereedschap, zorgpasjes, een autosleutel en een brommer. Gestolen waar, concludeerden agenten.
Maar volgens haar advocaat valt Cocky niks te verwijten. De goederen waren alleen maar bij haar gestald, door schimmige figuren uit haar kennissenkring. In het huis was het elke dag een komen en gaan van mensen, zegt de raadsvrouw. “Het touwtje hing altijd uit de brievenbus.” En even iets opslaan? Dat kon bij Cocky altijd.
Intussen heeft de verdachte geen huis meer. Haar woning is ontruimd. “Mevrouw logeert nu bij vrienden en kennissen”, zegt de advocaat.
Cocky leeft van een uitkering en heeft schulden. “Er zijn op alle levensgebieden problemen”, constateert de reclassering in een rapport dat even ter sprake komt. “Mevrouw heeft geen dagbesteding en er is sprake van middelengebruik.”
“Haar strafblad telt twintig pagina’s”, vult de officier van justitie aan. “Het gaat vooral om diefstal en geweld.”
Kliniek voor veelplegers?
Voor Cocky ziet het er somber uit. Negen maanden geleden zat ze ook al voor de rechter. Die legde haar toen een voorwaardelijke gevangenisstraf op. Als ze haar leven niet zou beteren, zou ze dertig dagen de cel in moeten. En nu is Cocky dus opnieuw de mist in gegaan. Ze is niet ver meer van de tralies verwijderd.
De officier van justitie denkt deze ochtend zelfs hardop na over een verplichte opname in een inrichting voor veelplegers. Daar zou Cocky niet enkel vastzitten, maar ook behandeling kunnen krijgen. Zover komt het niet. Uiteindelijk eist ze een ‘gewone’ gevangenisstraf van twee maanden. Plus: de dertig dagen celstraf die Cocky nog boven het hoofd hingen wegens eerdere toestanden.
Cocky’s advocaat probeert te redden wat er nog te redden valt. Ze wil haar cliënt vooral ‘buiten’ houden. Cocky zou veel meer leren van een taakstraf, betoogt ze. Oké, de vorige keer ging dat niet zo goed. Maar dat kwam omdat Cocky toen een gebroken enkel had opgelopen.
Cocky is kwetsbaar, benadrukt ze nogmaals. En de februaridag dat ze zo tekeer ging in het centrum van Dordrecht? “Ja, toen was ze niet op haar best.”
Het vonnis
“Volgens de reclassering wordt een taakstraf moeilijk”, zegt de rechter. “En een geldboete is ook niet op zijn plaats, omdat mevrouw al schulden heeft. Dan blijft alleen een gevangenisstraf over.”
Hij veroordeelt Cocky tot drie weken cel. Dat is een stuk minder dan de officier had geëist. Voor het in bezit hebben van gestolen goederen krijgt ze vrijspraak en ook de straf die Cocky nog boven het hoofd hing, hoeft ze niet uit te zitten.
Aan het einde van het vonnis spreekt hij de hoop uit dat Cocky uiteindelijk toch hulp zal accepteren. Want: “Er moet een haakje gevonden worden voor een doorstart.”
*De naam Cocky is gefingeerd. Hoe de verdachte in werkelijkheid heet, is bekend bij de redactie van Rijnmond.
Volg ons ook op ons WhatsApp kanaal: https://whatsapp.com/channel/0029VaoRvYF6rsQtr0tBRu3u
Dit bericht verscheen eerder bij onze mediapartner Rijnmond.