Kinderdijk levert vier nieuwe molenaars af: van generatie op generatie

0
950
Van links naar rechts: Rik Klapwijk, Jaco de Vries, Martin Hoek, Marisa Mol © Peter Paul Klapwijk

KINDERDIJK – Hoewel velen niet doorhebben dat er ook echt mensen in de molens van Kinderdijk wonen, is het voor deze vier nieuwe molenaars de normaalste zaak van de wereld. Alle vier groeiden op in een molen in Kinderdijk. Dat beviel zo goed dat ze, net als hun ouders, het molenaarschap van de familie willen voortzetten. Dit zijn de vier nieuwe molenaars van Kinderdijk.

Jaco de Vries (19)

Foto: Privé

Jaco verhuisde naar de molen van zijn familie toen hij zeven was, “toen ik de molen zag was ik meteen verkocht.” De molen behoort tot de familie sinds 1944 en Jaco is de vierde generatie die het molenaarschap in de molen door zal zetten.

Op zijn zestiende kon hij eindelijk aan de opleiding tot molenaar beginnen. Hiervoor stond hij iedere zaterdagochtend vroeg op om alle ins en outs van het vak te leren. Het examen mag pas gemaakt worden vanaf je achttiende, dit deed hij dan ook meteen in september van 2023. Afgelopen maand was het eindelijk zover: hij kreeg zijn molenaarsdiploma in handen.

Helaas kun je niet meer leven van het molenaarschap, “je hebt echt een extra baan nodig. Ik ben timmerman maar ik probeer zoveel mogelijk tijd vrij te maken om de molen te zien draaien.” Jaco beoefent sowieso op zaterdagen zijn favoriete hobby, iedere doordeweekse dag waar hij tijd kan maken doet hij dat ook. “Je hebt gewoon een enorme vrijheid om je heen. Je hebt altijd wel iets te doen rondom de molen en je hoeft nooit stil te zitten. Maar je kunt natuurlijk ook gewoon rustig buiten bij de molen gaan zitten, dat is best lekker!”

Marisa Mol (33)

Foto © Wim Giebels

Marisa groeide op in Kinderdijk en is de tweede generatie van molenaars in haar familie. Op haar zeventiende verhuisde ze naar Utrecht om daar te gaan studeren. Na haar studie bleef ze in Utrecht. De molenaarsopleiding stond niet per se heel hoog op haar lijstje totdat één van haar cursussen stil viel tijdens de coronapandemie. “Ik had na het stilvallen van mijn cursus niet zoveel meer te doen naast mijn werk en dus bekeek ik mijn opties. Er bekroop me ineens een gevoel van ‘als ik nu de molenaarsopleiding niet doe, dan doe ik het waarschijnlijk nooit.’ Dat leek me toen zo zonde. Ik ben toen toch de opleiding gaan doen en dat was een hele goede keuze.”

Marisa woont nog steeds in Utrecht en is daar op een van de molens teamlid. Een- of tweemaal per maand probeert ze actief te zijn op een molen, ofwel in Kinderdijk, ofwel in Utrecht. Ze denkt zeker na of ze ooit weer terug wil verhuizen naar een molen. “We zullen zien wat de toekomst brengt. Het lijkt me heel bijzonder. Er zijn dan wel de nodige praktische uitdagingen en zaken om rekening mee te houden maar het is zeker een optie die ik serieus overweeg.”

Met een grote glimlach spreekt Marisa over haar herinneringen bij de molen van haar ouders. “Het is altijd zo bijzonder als er ijs ligt en je direct vanuit je tuin op het ijs kan staan. Half Nederland komt dan ook wel meteen naar Kinderdijk.” Misschien nog wel fijner vindt ze daarom haar eigen zitplekje van de molen, “bij de deur van de waterloop zit je net uit de wind. Als de zon dan schijnt, is het in het begin van de lente heerlijk daar.”

Martin Hoek (19)

Foto: Privé

Van kleins af aan is Martin al graag bezig bij de molen. Hij is de elfde generatie in zijn molenaarsfamilie. In 1672 trokken de eerste molenaren van zijn familie naar een molen in Brandwijk. In 1740 vertrok de familie richting een molen in Kinderdijk. Zijn familie is daar altijd gebleven en nu, bijna driehonderd jaar later, woont Martin in dezelfde molen als zijn voorvaders. Hij is trots op zijn familiegeschiedenis, “het is bijzonder dat we als familie zover terug in de tijd kunnen gaan.”

Of Martin wel of niet zijn molenaarsdiploma moest halen, was voor hem geen vraag. “Het hoort er gewoon bij. Het zit in de familie, dat vind ik een heel mooi iets om door te zetten.” Hij lijkt er geen genoeg van te krijgen. Samen met zijn vader en broer, die vorig jaar ook zijn molenaarsdiploma in handen kreeg, draait hij iedere dag de molen. Martin heeft zelfs een manier gevonden om betaald te krijgen voor zijn werk op de molen. Hij is molenmaker en restaureert en repareert molens.

Voor Martin is het wonen in de molen de normaalste zaak van de wereld. “Het is gewoon normaal voor mij, af en toe misschien een beetje koud vanwege het gebrek aan isolering.” Het enthousiasme over het draaien van een molen spat echter van hem af. “Mijn mooiste herinnering is dat mijn broer en ik samen voor het goede doel een marathon deden in het draaien van de molen. Mensen konden ons sponsoren voor ieder rondje dat de molen draaide. We deden dat voor 24 uur lang, ’s nachts in het donker zonder straatverlichting. Twee molens die midden in de nacht op vol vermogen stonden te malen, het was prachtig.”

Rik Klapwijk (26)

Rik Klapwijk met zijn opa op de molen, foto: Privé

Rik verhuisde pas later naar een molen in Kinderdijk. Tóch is hij daar wel opgegroeid. Zijn ouders namen de molen van zijn opa en oma over toen hij zeventien was. Daarvoor kwam hij er zo’n twee keer per week om zijn opa en oma op te zoeken. “Als ik aan de molen denk, dan denk ik aan de band tussen mij en mijn opa en oma. Dat is deels waarom ik dit diploma wilde halen en het molenaarschap van de familie door wilde zetten. Dat deed ik trouwens ook omdat ik het voortbestaan van het ambacht ook heel belangrijk vind.” Rik is de derde generatie van molenaren in zijn familie.

Zelf heeft Rik maar een halfjaar op de molen gewoond. Op zijn achttiende verhuisde hij naar Schiedam, dat is dichter bij het restaurant waar hij werkt. Rik ziet het in de toekomst graag anders. “Ik wil later graag de molen van mijn ouders overnemen. Als ik in een molen woon kan ik mijn twee grootste passies combineren: een molen draaien en koken, ik ben namelijk een kok van beroep. Nu ben ik ook vaak te vinden in de specerijenmolen in Kralingen. Als ik daar bijvoorbeeld kerrie heb gemalen kan ik dat weer meenemen naar het restaurant waar ik werk. Dan maak ik er iets heerlijks van.”

Over zijn mooiste herinnering twijfelt Rik geen moment. “Dat was de winter waarin mijn opa en ik samen van onze molen, over het ijs, helemaal naar de volgende molen liepen. Die dag staat in mijn herinneringen gegrift.”

Dit is een verhaal van onze mediapartner Rijnmond.